تبليغاتX
filmfestival - براي شصت‌وششمين سال‌روز تولد «ورنر هرتزوگ»
در زمينه‌هاي عجيب و مبهم شكوفا مي‌شود.

پس از بازگشت پدرش از اردوگاه كار اجباري جنگ دوم جهاني، وي نام پدرش «هرتزوگ» را كه در زبان آلماني به معناي «دوك» است براي خودش انتخاب كرد.

در 14 سالگي با سرقت يك دوربين 35 ميلي‌متري، خود را وارد دنياي فيلم‌سازي غيرحرفه‌اي كرد. فيلم‌هاي

«هرتزوگ» از سوي انجمن‌ها و محافل هنري مورد تحسين قرار گرفته‌اند و البته پيام‌ها و موضوعات فيلم‌هايش چندان بدون چالش نيز نبوده‌اند.

اين كارگردان 66 ساله در كنار استفاده از ستارگان سينما، به استفاده از بازيگران بومي، به‌ويژه براي آثار مستندش شهرت دارد تا به اين طريق حقيقي‌بودن پيام‌هاي فيلم‌هايش را منعكس كند.

اولين جايزه‌ معتبري كه «هرتزوگ» به‌دست آورد، خرس نقره‌اي جشنواره‌ي برلين براي اولين‌ فيلم بلندش بود كه در سال 1968 براي «نشانه‌هاي زندگي» به‌دست آورد. اما مطمئنا معتبرترين دستاورد كارنامه سينمايي او، كسب جايزه‌ بهترين كارگرداني جشنواره‌ فيلم كن در سال 1982 براي فيلم «فتيزكارالدو» بوده است.

او چند سال پيش از آن يعني در سال 1975 از همين جشنواره‌ كن جايزه‌ ويژه هيات‌داوران را براي فيلم‌

«معماي كاسپار هاوسر» كسب كرده بود. «هرتزوگ» در طول چندين دهه فيلم‌سازي، افتخارات متعددي از جشنواره‌هاي فيلم سراسر جهان به‌دست آورده است كه مي‌توان اشاره كرد به:

*جايزه‌ فدراسيون بين‌اللملي منتقدين فيلم از جشنواره‌ كن (1975) براي «معماي كاسپار هاوسر»

*جايزه‌ بهترين فيلم معنوي جشنواره‌ كن (1975) براي «معماي كاسپار هاوسر»

*جايزه‌ بهترين كارگرداني جشنواره‌ كن (1982) براي «فتيزكارالدو»

*جايزه‌ افتخاري و تقدير ويژه از جشنواره‌ي «كاراكو» لهستان (2002) براي فيلم «معدن سولفور»

*جايزه بهترين دستاورد يك كارگردان از انجمن كارگردانان آمريكا در سال 2006

*جايزه‌ بهترين فيلم خارجي از انجمن منتقدين فيلم فرانسه در سال 1976 براي «آگوئير، خشم خدا»

*جايزه‌ بهترين فيلم از اسكار سينماي آلمان در سال 1978 براي «معدن سولفور»

*جايزه بهترين فيلم از اسكار سينماي آلمان در سال 1968 براي «نشانه‌هاي زندگي»

*جايزه‌ ويژه هيات‌داوران جشنواره‌ آمستردام در سال 1997 براي «ديتر كوچولو بايد پرواز كند»

*خرس نقره‌اي جشنواره‌ برلين براي «نشانه‌هاي زندگي» در سال 1968

*دو جايزه‌ بهترين فيلم از انجمن سينماهاي خانه‌ هنر آلمان در سال 1984 براي «فيتزكارالدو» و در سال 1981 براي «وويزك»

*جايزه‌ يك عمر دستاورد سينمايي از جشنواره‌ فيلم‌هاي مستند «هات داكز» كانادا در سال 2006

*جايزه‌ بهترين فيلم مستند بلند از انجمن بين‌المللي مستندسازان در سال 1998 براي «ديتر كوچولو بايد پرواز كند»

*جايزه‌ بهترين فيلم از جشنواره‌ بين‌المللي ملبورن در سال 1993 براي «زنگ‌هايي از اعماق»

*تنديس طلايي جشنواره‌ سانفراسيسكو در سال 1999 براي «ديتر كوچولو بايد پرواز كند»

*جايزه ويژه جشنواره‌ سن‌سباستين در سال 1982 براي «فيتزكارالدو»

*جايزه‌ انجمن كارگردانان فيلم جشنواره‌ سانفراسيسكو در سال 2006

*جايزه بهترين فيلم جشنواره‌ ساندنس براي «مرد خاكستري» در سال 2005

*جايزه‌ بهترين فيلم از نگاه تماشاگران جشنواره‌ سائوپائولو در سال 1999 براي «بهترين دوست من»

*جايزه‌ فدراسيون بين‌المللي منتقدين فيلم از جشنواره‌ ونيز در سال 2005 براي «آن آبي وحشي»

آخرين ساخته‌هاي «هرتزوگ» دو فيلم «سحرگاه نجات» و «رويارويي در انتهاي زمين» هستند كه در سال 2007 توليد شدند.

انتهاي پيام

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم شهریور 1387ساعت 13:26 توسط كمال حاجي پور |